Ierse dans

Anno 1994 leerde de wereld Ierse dans kennen dankzij het Eurosongfestival dat plaatsvond in het Ierse Dublin. Onder de bezielende leiding van topdansers Michael Flatley en Jean Butler werd een ontzettend gemotiveerd team van dansers en producers klaargestoomd dat de pauze diende op te vullen. Wat aanvankelijk bedoeld was als een eenmalig tussendoortje dat de zorgvuldig gekoesterde Ierse cultuur zachtjes moest promoten, bleek een gigantisch en vooral compleet onverwacht succes. Geen enkele artiest kreeg die avond meer applaus dan Flatley en zijn dansers. Op een ongezien artistiek niveau werden traditionele en eigentijdse Ierse muziek, zang en vooral dans gecombineerd. De reacties waren danig positief dat in geen tijd een volwaardige show uit de grond werd gestampt. 'Riverdance' was geboren, Ierland en Ierse dans werden ontdekt door de wereld. 
'Riverdance' maakte in geen tijd sexy wat eeuwenlang niet meer dan bescheiden traditie was. Het precieze ontstaan van Ierse dans is - zoals immer het geval bij aloude cultuurvormen - erg moeilijk te achterhalen. De huidige manier van dansen wortelt hoogstwaarschijnlijk in het einde van de 18de eeuw toen een handvol hooggekwalificeerde dansers het Ierse eiland rondtrokken. Door moeilijk te achterhalen combinatie en assimilatie van danstradities over het hele Ierse eiland, groeide wat we vandaag benoemen als Ierse dans.

Michael Flatley en Jean Butler veroverden een onuitwisbare plek in de geschiedenis van Eurosong.

Ierse dans kenmerkt zich door allerhande soorten dansen en opdelingen die enkel een geoefend oog & oor kan onderscheiden. Gezien de lange geschiedenis van deze dansen is het quasi onmogelijk om in enkele zinnen een glashelder beeld van deze erg brede kunstvorm te schetsen. Toch geven we graag enkele niet al te ingewikkelde typische kenmerken mee. De voornaamste opdeling gebeurt op basis van het aantal dansers en hun interactie tijdens het dansen. Enerzijds heb je de zogenaamde Social Dances, bestaande uit sets (4 dansers) en céilí's (tot wel 16 dansers die steeds in duo en in verschillende formaties dansen). Daartegenover staat wat we noemen Performance Dance, ofwel Irish Stepdance. Hier kan een verdere onderverdeling gemaakt worden op basis van het gebruikte schoeisel (soft shoe & hard shoe). Elke dans binnen deze onderverdeling is terug te brengen op een jig, een reel of een hornpipe. Het niet altijd eenvoudige verschil is geënt op maat en ritme. 
Vandaag is Ierse dans enorm in trek ­ al is de gigantische explosie aan populariteit ondertussen weer wat geluwd. Na 'Riverdance' ging Michael Flatley solo en bokste eigenhandig 'Lord of the Dance' in elkaar. Het werd een wervelende show die ongegeneerd de commerciële kaart trok, maar een onvoorstelbaar succes bleek. Terwijl 'Riverdance' en 'Lord of the Dance' tot op vandaag de wereld bleven veroveren, werkte Michael Flatley ook andere shows uit zoals 'Feet of Flames' en 'Celtic Tiger'. Daarenboven startten heel wat dansers die hun sporen verdiend hadden in één van beide pioniersshows een eigen productie of dansschool wat de verdere verspreiding van Ierse dans enorm vooruit hielp.


Met Lord of the Dance (en de nadien herwerkte versie Feet of Flames) scoorde Flatley ontzagwekkende hits.

Ierse dans is vandaag één van de meest gewaardeerde en bewonderde kunstvormen. De ontzettend snelle bewegingen, ongelooflijke precisie en trotse uitvoering brengen groot en klein in vervoering. Laat u betoveren door wat Ieren wereldwijd sinds mensenheugenis alle ellende en miserie doet vergeten en opnieuw laat genieten van het leven: Irish dance!